“Parijs-Roubaix is een verschrikkelijke wedstrijd om te rijden, maar de mooiste om te winnen,” zei Sean Kelly over deze zondag in de hel en dat zijn we helemaal met hem eens. Wie is er niet dankbaar dat hij deze klassieker op tv kan volgen in plaats van zelf daar te moeten fietsen in de modder en regen? De race heeft zo’n unieke combinatie van adembenemende actie en onvoorspelbaarheid dat hij in een volstrekt ander fietstijdperk thuis lijkt te horen. En met een boeiende geschiedenis die maar liefst teruggaat tot het jaar 1896, is dat ook waar. En het maakt deze wedstrijd ook zo interessant – de foto’s hieronder zijn daar het bewijs van.

“Parijs–Roubaix is bullshit,” zei Bernard Hinault na de wedstrijd in 1981. Dit is een foto van hem na een van de zeven valpartijen die dag.
Jacques Anquetil (1953)
Sean Kelly: “Parijs-Roubaix zonder regen is geen echte Parijs-Roubaix. En doe er ook maar wat sneeuw bij, dat geeft niets.”
Serse and Fausto Coppi (1949)
Old school wedstrijdrijden (1985)
In 1987 haalden slechts 47 van de 192 fietsers die aan de start stonden de finish, waarbij de 25-jarige Eric Vanderaerden als eerste over de finishlijn kwam.
Francesco Moser in 1978
Omdat we van modder houden (1960)
Deze website maakt gebruik van cookies

Meer informatie over de verwerking van uw persoonlijke gegevens door middel van cookies en meer informatie over uw rechten is te vinden in informatie over de verwerking van persoonlijke gegevens door middel van cookies en andere internettechnologieën. Hieronder kunt u uw toestemming geven voor de verwerking van uw persoonlijke gegevens, ook voor statistieken en het analyseren van het gedrag van gebruikers.