Η Ewa Zwolska διευθύνει ένα ορειβατικό καταφύγιο, δουλεύοντας σε βάρδιες που συχνά φτάνουν τις 16 ώρες την ημέρα. Θεωρητικά, το πρόγραμμα προπόνησης είναι οργανωμένο μέσα από ένα app. Στην πράξη, όμως, κάθε προπόνηση απαιτεί να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην κούραση, τον χρόνο και τις ίδιες τις συνθήκες του βουνού. «Για να κάνω την προπόνησή μου, πρέπει να κατέβω από το βουνό στον δρόμο», εξηγεί. «Κάθε κατάβαση παίρνει χρόνο, όπως και η επιστροφή στο βουνό, οπότε χρειάζομαι περισσότερη ώρα για την προπόνηση σε σχέση με κάποιον που βρίσκεται στην κοιλάδα».
Η εικόνα αποτυπώνει απόλυτα τη δική της εκδοχή του «The Unseen Stage»: ενώ πολλοί αναβάτες προσπαθούν να χωρέσουν την προπόνηση μέσα στα φορτωμένα τους προγράμματα, η Ewa καλείται να τη συνδυάσει με έναν ιδιαίτερα απαιτητικό τρόπο ζωής, όπου στην πραγματικότητα η δουλειά δεν σταματά ποτέ. «Εδώ δουλεύω πάρα πολύ σκληρά και παράλληλα προπονούμαι», λέει χωρίς περιστροφές. «Δεν έχω προσωπικό χρόνο πέρα από την προπόνηση και τη φυσιοθεραπεία».
Η φυσιοθεραπεία έχει γίνει πλέον απαραίτητη λόγω των αυξανόμενων πόνων στην πλάτη – μια ακόμη δυσκολία που έρχεται να προστεθεί στην ήδη απαιτητική καθημερινότητα. Η αποκατάσταση, όπως καλά γνωρίζει, είναι το κομμάτι που λείπει. «Μερικές φορές ανεβαίνω στο ποδήλατο ήδη εξαντλημένη από τη δουλειά και τα πόδια μου είναι σαν ζελέ», παραδέχεται. «Δεν έχω χρόνο για αποκατάσταση, παρόλο που ξέρω πόσο σημαντική είναι». Παρ’ όλα αυτά, δεν το βάζει κάτω.
Η συνέπεια αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην υποστήριξη που έχει. Μια άλλη ποδηλάτισσα, η οποία έχει επίσης το όνομα Ewa και την οποία γνώρισε σε προπονήσεις τεχνικής ποδηλασίας, έχει γίνει σημαντικό στήριγμα για εκείνη, βοηθώντας την να κατανοήσει το πρόγραμμα προπόνησης και να παραμείνει συγκεντρωμένη σε όλη αυτή την προσπάθεια.
Zobrazit příspěvek na Instagramu
Ωστόσο, αυτή η φάση της προετοιμασίας ήταν μια δοκιμασία για την Zwolska, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. «Δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένη από την πρόοδό μου», λέει με απόλυτη ειλικρίνεια. «Είχα υψηλότερες προσδοκίες». Στην αρχή παρατήρησε βελτίωση στις αναβάσεις, όμως στη συνέχεια ένιωσε σαν να έκανε βήματα πίσω. «Τώρα δεν ξέρω», λέει. «Μερικές φορές καταρρέω. Έχω πολύ άγχος». Ίσως αυτή να είναι η πιο ανθρώπινη πλευρά της προπόνησης αντοχής – το κομμάτι που σπάνια φαίνεται στις λουστραρισμένες φωτογραφίες των αγώνων. Η αβεβαιότητα. Η κόπωση. Η αίσθηση ότι, όσο μεγάλη κι αν είναι η προσπάθεια, η βελτίωση δεν ακολουθεί πάντα μια ευθεία πορεία.
Κι όμως, ακόμη και μέσα στην απογοήτευση, υπάρχουν στιγμές που το έμφυτο πείσμα της Zwolska βγαίνει ξανά στην επιφάνεια. «Μερικές φορές οι προπονήσεις είναι έντονες, αλλά αυτό με ενθουσιάζει», λέει. «Θα ήθελα να πιέσω περισσότερο τον εαυτό μου και να κάνω περισσότερα, αν και μάλλον αυτό θα ξεπερνούσε τις δυνατότητές μου». Αυτή η επιθυμία να κάνει περισσότερα, ακόμη κι όταν έχει ήδη φτάσει στα όριά της, αποτυπώνει απόλυτα τον λόγο για τον οποίο αποδέχθηκε την πρόκληση του The Unseen Stage από την αρχή. Είναι ένας άνθρωπος που κάποτε διέσχισε την Πολωνία με ποδήλατο σχεδόν χωρίς προετοιμασία, απλώς και μόνο επειδή η ιδέα την ενθουσίαζε. Τώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εντελώς διαφορετικό είδος πρόκλησης: την πειθαρχία, την επανάληψη και τη διαρκή ψυχολογική προσπάθεια που απαιτεί μια οργανωμένη προπόνηση.
«Μέχρι τώρα έβλεπα την ποδηλασία ρομαντικά, σαν βόλτα», λέει γελώντας. «Τώρα πια ξέρω ότι αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Για να παραμείνεις μέσα στις ζώνες προπόνησης, πρέπει να ακολουθείς συγκεκριμένες διαδρομές». Οι ανέμελες βόλτες με ποδήλατο, με μοναδικό κίνητρο την εξερεύνηση, μπαίνουν πλέον στην άκρη, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Στη θέση τους υπάρχει μια πιο απαιτητική σχέση με το ποδήλατο, μια σχέση που βασίζεται στη συνέπεια και τις θυσίες. Και ίσως αυτό ακριβώς είναι που κάνει το ταξίδι της Zwolska τόσο συναρπαστικό. Δεν προπονείται σε ιδανικές συνθήκες. Δεν προσπαθεί να συνδυάσει τον αθλητισμό με την άνεση ή τον ελεύθερο χρόνο. Προσπαθεί να προετοιμαστεί για το L’Étape, ενώ παράλληλα κουβαλά το βάρος της καθημερινότητας πάνω σε κουρασμένα πόδια.
Θα πετύχει η Ewa τους στόχους της; Ψηφίστε απαντώντας στην ερώτηση: Θα διαπιστώσει η Ewa ότι η διαχείριση ενός ορεινού καταφυγίου και η απαιτητική προπόνηση δεν μπορούν να συνδυαστούν ή θα καταφέρει να περάσει τη γραμμή του τερματισμού; Με τη συμμετοχή σας, μπαίνετε στην κλήρωση για ένα κορυφαίο ποδήλατο Superior ή μια ετήσια συνδρομή στο TrainingPeaks!