Η καλύτερη συμβουλή σχετικά με την είσοδο στην ποδηλασία υπεραποστάσεων που βρήκα ήταν βασικά να κάνετε τις δικές σας “εκδηλώσεις” και να συλλέξετε πολύτιμη εμπειρία αμέσως. Δεν χρειάζεται (και μάλλον δεν πρέπει) να αναζητήσετε έναν αγώνα αν δεν έχετε κάνει ο ίδιος έναν ικανό αριθμό ημερών στη σέλα. Υπάρχουν πολλές διαδρομές εκεί έξω και το καλύτερο είναι να τις κάνετε με το δικό σας ρυθμό, όταν σας βολεύει και χωρίς να έχετε πρώτα καμία πίεση. Αυτός είναι ο τρόπος για να χτίσετε μια σταθερή κατανόηση των βασικών αρχών, όπως η πλοήγηση, η κατασκήνωση, η διατροφή, ο ρυθμός και η αντιμετώπιση των απροσδόκητων.
Τι χρειάζεστε;
Για να είμαστε δίκαιοι, μπορείτε να γλιτώσετε πολλές δοκιμές και λάθη αν διαβάσετε κάποια βασικά στοιχεία πριν ξεκινήσετε για πρώτη φορά. Όσον αφορά τον βασικό εξοπλισμό που θα χρειαστείτε για μια ολονύκτια ποδηλατική εξόρμηση, μπορείτε να διαβάσετε το προηγούμενο άρθρο μας που αναφέρεται σε πολλές λεπτομέρειες.
Όσον αφορά τη διατροφή, το μαγείρεμα, το πακετάρισμα και το σχεδιασμό διαδρομής, μπορείτε να δείτε τη σειρά μας για το backpacking. Αυτό θα σας βοηθήσει να ξεκινήσετε. Τι άλλο χρειάζεστε; Για να είμαι ειλικρινής, δεν θα μπορούσα να σας πω γιατί δεν έχω ολοκληρώσει ποτέ ο ίδιος αγώνα υπεραπόστασης. Αλλά σίγουρα ενδιαφέρομαι να το κάνω, και συγκέντρωσα πολλές ενδιαφέρουσες απόψεις από ανθρώπους που είναι πολύ πετυχημένοι σε αυτόν τον τομέα. Θα τους αφήσω να μιλήσουν αντ’ αυτού.
Ο καθένας μπορεί να το κάνει
“Το υπέροχο με την υπεραντοχή είναι ότι ο καθένας μπορεί να το κάνει. Κοιτάξτε αυτούς που έχουν πετύχει εμπνευσμένα πράγματα στον κόσμο της υπεραντοχής. Δεν υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά όσον αφορά το σχήμα του σώματος, την ηλικία ή το υπόβαθρο. Αν έχετε το πάθος και τη διάθεση να διανύσετε μεγάλες αποστάσεις, πρέπει να πάτε να κοιτάξετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να πείτε: Αυτός είμαι εγώ, μπορώ να το κάνω αυτό. Είμαι μεγάλος αναβάτης, είμαι πολύ ψηλός, είμαι πάνω από 90 κιλά. Ο καθένας μπορεί να το κάνει”. – Mark Beaumont (@mrmarkbeaumont)
Κατανοήστε τα σημεία πίεσης
“Το πιο σημαντικό είναι να έχετε ρεαλιστικούς στόχους. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να μπουν στη σκηνή με στόχο να είναι από τους ταχύτερους αμέσως, ενώ άλλοι χρειάζονται χρόνο για να αναπτυχθούν. Μάθετε αν ο στόχος σας είναι να τερματίσετε, να είστε μέσα στις 10 πρώτες θέσεις ή να φτάσετε στο βάθρο. Μόλις αξιολογήσετε τις ικανότητές σας, εργαστείτε προς την κατεύθυνση αυτών των στόχων και προετοιμαστείτε. Αν δεν έχετε περάσει ποτέ 18 ώρες στη σέλα, κάντε το τουλάχιστον μία ή δύο φορές για να δείτε πώς αντιδρά το σώμα σας. Κατανοήστε τα σημεία πίεσης στα χέρια, τα πόδια και τη σέλα σας. Μιμηθείτε αυτό που θα κάνετε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Το να είσαι ρεαλιστής και καλά προετοιμασμένος είναι το κλειδί”. – Sofiane Sehili (@sofianeshl) για το KS Suspension Newsroom.
Χειρισμός πλοήγησης και φαγητού
“Το να χάνεις χρόνο σε μια χαμένη διαδρομή είναι ένα πράγμα, αλλά η απογοήτευση που συσσωρεύεται με την πάροδο του χρόνου είναι η κύρια ανησυχία. Είσαι τόσο κουρασμένος όλη την ώρα, οπότε όταν μικρά πράγματα πάνε στραβά, αυτό μεγεθύνεται με την πάροδο των ημερών”.
“Μη σταματάτε να τρώτε! Μέρος της υπερ-ποδηλασίας είναι να τρως και να τρως συχνά. Είναι μια δουλειά. Ο καθορισμός υπενθυμίσεων διατροφής ήταν μια τεράστια υπόθεση για μένα. Ανάμεσα στην πλοήγηση στον καρπό μου και την υπενθύμιση να τρώω κάθε 30 λεπτά, πιθανόν να μου γλίτωσε μερικές ώρες συνολικά”. – Ο Daniel Connell (@dirtydanbikes) σε συνέντευξη για το Coros σχετικά με τους 10 καλύτερους τερματισμούς του στο Tour Divide.
Προσπαθήστε να μετατρέψετε την αρνητική ενέργεια σε θετική
“Πρέπει να αγαπάς την ποδηλασία, αλλιώς δεν αξίζει να περνάς πολλές ώρες πάνω στο ποδήλατο. Να είστε προετοιμασμένοι να υποφέρετε πολύ, να βιώσετε πόνο, πείνα, δίψα. Πολλά πράγματα θα πάνε στραβά, από την αδυναμία εύρεσης τροφής μέχρι τις κακές καιρικές συνθήκες. Προσπαθήστε να μετατρέψετε την αρνητική ενέργεια σε θετική. Τη στιγμή που θα επικεντρωθείτε στα πράγματα που πάνε στραβά, θα αρχίσετε να τρελαίνεστε. Απλά δώστε τους μια θέση στο μυαλό σας, αλλά μη δίνετε μεγάλη σημασία”.
“Πρέπει επίσης να είσαι εντάξει με τη μοναξιά. Οι περισσότεροι άνθρωποι βγαίνουν στην ποδηλασία με φίλους και σπάνια μένουν χωρίς παρέα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, οπότε όταν για πρώτη φορά είναι εντελώς μόνοι τους σε έναν αγώνα χωρίς υποστήριξη, υποφέρουν περισσότερο. Μετά από τρεις ή τέσσερις ημέρες που είσαι μόνος, το μυαλό σου αρχίζει να παίζει παιχνίδια μαζί σου, ειδικά όταν είναι σκοτεινά τη νύχτα, χωρίς να έχεις τίποτα να κοιτάξεις και κανέναν να μιλήσεις. Πρέπει να είσαι αρκετά δυνατός για να αντέξεις αυτές τις στιγμές μοναξιάς”. – Kristof Allegaert (@allegaertk) για το Outside Magazine.
Ένας διαγωνισμός φαγητού
“Αν θέλεις να είσαι ανταγωνιστικός σε τέτοιου είδους αγώνες, κάθε λεπτό μετράει. Απλά τρέχεις σε ένα βενζινάδικο ή ένα σούπερ μάρκετ, φορτώνεις τις τσέπες σου με φαγητό και συνεχίζεις την οδήγηση. Η υπερ-ποδηλασία μοιάζει περισσότερο με διαγωνισμό φαγητού. Τρως όλη την ώρα. Προσπαθώ πάντα να μεταφέρω όσο το δυνατόν περισσότερη τροφή μπορώ στο ποδήλατό μου”. – Sherry Cardona (@sherry.cycling)
Μπορείτε να κάνετε περισσότερα απ’ όσα νομίζετε
“Είναι πολύ πιο εύκολο απ’ ό,τι νομίζετε και είστε ικανοί για πολύ περισσότερα απ’ ό,τι νομίζετε. Κάθε φορά που το έκανα, εξέπληξα τον εαυτό μου με το πόσα μπορούσα να κάνω. Όταν μιλάω με γυναίκες, το 90 % των ερωτήσεων και των ανησυχιών τους τείνουν να αφορούν τα στοιχεία κινδύνου και ασφάλειας. Οι άνθρωποι έχουν ακούσει ότι οι αγώνες είναι πραγματικά επικίνδυνοι, οπότε όλοι πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα μεγάλο ζήτημα, αλλά στην πραγματικότητα είναι μόλις το 0,5 % του αγώνα”. – Emily Chappell (@emilyofchappell) για το Outside Magazine.
